Τρίτη 16 Οκτώβριος 2018

Κινηματογράφος

Κινηματογράφος

Muybridge race horse animatedΟ κινηματογράφος ή αλλιώς σινεμά (από το γαλλικό cinématographe, cinema) είναι η αποκαλούμενη και έβδομη τέχνη, δίπλα στη γλυπτική, τη ζωγραφική, το χορό, την αρχιτεκτονική, τη μουσική και τη λογοτεχνία. Αρχικά, εμφανίστηκε περισσότερο ως μια νέα τεχνική καταγραφής της κίνησης και οπτικοποίησής της, όπως δηλώνει και ο ίδιος ο όρος (κινηματογράφος = κίνηση + γραφή).

 

Ιστορία
Πρόδρομοι του κινηματογράφου

Παλιά μηχανή προβολής για τον κινηματογράφο. Δωρεά Ορέστη Λάππα.
Είναι γενικά δύσκολο να αναδειχθεί ένας μοναδικός εφευρέτης του κινηματογράφου, ως τεχνική της κινούμενης εικόνας. Επιπλέον, είναι γεγονός πως επί σειρά ετών ο άνθρωπος πειραματίστηκε πάνω στην προσπάθεια απεικόνισης της κίνησης. Καταλυτικό ρόλο στην εξέλιξη της τεχνικής του κινηματογράφου διαδραμάτισε η ανακάλυψη και διάδοση της φωτογραφίας, στα μέσα του 19ου αιώνα. Μία από τις πρώτες και ιδιαίτερα σημαντικές αναλύσεις της κίνησης με τη βοήθεια φωτογραφικής μηχανής, έγινε περίπου το 1878, όταν ο Βρετανός φωτογράφος Ίντγουιρντ Μάιμπριτζ έχοντας καταφέρει να αναπτύξει μεθόδους διαδοχικής φωτογράφισης, απεικόνισε την κίνηση ενός αλόγου, αποδεικνύοντας τότε, πως κατά τη διάρκεια του καλπασμού του υπάρχουν στιγμές που τα πόδια του δεν έχουν επαφή με το έδαφος. Την ίδια περίπου εποχή, ο Γάλλος φυσικός Ετιέν Μαρέ κατόρθωσε να συλλάβει φωτογραφικά το πέταγμα ενός πουλιού με τη βοήθεια μιας φωτογραφικής μηχανής με τη δυνατότητα να αποτυπώνει 12 στιγμιότυπα ανά λεπτό.

Τα σημαντικότερα ίσως επιτεύγματα σχετικά με την ανάπτυξη της κινηματογραφικής τεχνικής έγιναν στα τέλη του 1880, με κυριότερο ίσως, την εφεύρεση του κινητοσκοπίου από τον Ουίλλιαμ Ντίκσον, ο οποίος εργαζόταν στα εργαστήρια του Τόμας Έντισον. Το κινητοσκόπιο, ήταν μία μηχανή προβολής, με δυνατότητα να προβάλλει την κινηματογραφική ταινία σε ένα κουτί, το οποίο ήταν ορατό μόνο από έναν θεατή, μέσω μιας οπής. Η συσκευή παρουσιάστηκε για πρώτη φορά επίσημα στις 20 Μαΐου του 1891, μαζί με την πρώτη κινηματογραφική ταινία. Ο Έντισον θεωρούσε την εφεύρεση του κινητοσκοπίου ήσσονος σημασίας και ο ίδιος δεν ενδιαφέρθηκε ώστε να προβάλλονται οι ταινίες για περισσότερους θεατές. Επιπλέον δεν κατοχύρωσε την εφεύρεση διεθνώς, με αποτέλεσμα να είναι νόμιμη η αντιγραφή και εξέλιξή της στην Ευρώπη, όπου σύντομα εμφανίστηκε ως εισαγόμενο προϊόν.

Οι πρόδρομοι του κινηματογράφου ήταν οι σκηνές ειδικού φωτισμού και τα παραπετάσματα με εντυπωσιακές σκιές που έστηναν πλανόδιοι σε λαϊκές αγορές της κεντρικής Ευρώπης. Το 1895 προβλήθηκε η πρώτη κινηματογραφική ταινία σε μορφή bioskop στο Βίντεργκαρτεν του Βερολίνου.

Στη Γαλλία, οι αδελφοί Ογκύστ και Λουί Λυμιέρ, βασιζόμενοι στο κινητοσκόπιο των Ντίκσον και Έντισον, εφηύραν τον κινηματογράφο (cinematographe) που αποτελούσε μία φορητή κινηματογραφική μηχανή, λήψεως, εκτύπωσης και προβολής του φιλμ. Στις 28 Δεκεμβρίου του 1895, έκαναν και την πρώτη δημόσια προβολή, στο Παρίσι. Η ημερομηνία αυτή αναφέρεται από πολλούς ως η επίσημη ημέρα που ο κινηματογράφος με την σημερινή του γνωστή μορφή έκανε την εμφάνισή του. Εκείνη τη δημόσια προβολή παρακολούθησαν συνολικά 35 άτομα επί πληρωμή και προβλήθηκαν δέκα ταινίες συνολικής διάρκειας περίπου δεκαπέντε λεπτών. Οι πρώτες κινηματογραφικές ταινίες ήταν μικρής διάρκειας, παρουσιάζοντας συνήθως στατικά, μία σκηνή της καθημερινότητας.

Ο κινηματογράφος ως τέχνη
Ένας από τους πρώτους κινηματογραφιστές που χρησιμοποίησε την διαθέσιμη τεχνική της εποχής με σκοπό την παραγωγή ταινιών κάτω από όρους τέχνης, υπήρξε ο Ζωρζ Μελιέ, ο οποίος θεωρείται και από τους πρώτους κινηματογραφικούς σκηνοθέτες. Οι ταινίες του πραγματεύονταν θέματα από το χώρο του φανταστικού, ενώ η ταινία του Ταξίδι στη Σελήνη (Le voyage dans la lune, 1901) υπήρξε πιθανότατα η πρώτη που προσπάθησε να περιγράψει ένα ταξίδι στο διάστημα. Επιπλέον, εισήγαγε τεχνικές οπτικών εφέ, ενώ για πρώτη φορά πρόβαλε έγχρωμες ταινίες, χρωματίζοντας την κινηματογραφική ταινία (καρρέ) με το χέρι.

Με αφετηρία τις νέες δυνατότητες που αναδείχθηκαν, ο κινηματογράφος μετασχηματίστηκε διεθνώς σε μία δημοφιλή μορφή τέχνης, ενώ παράλληλα πολλοί κινηματογραφικοί χώροι δημιουργήθηκαν με αποκλειστικό σκοπό την προβολή ταινιών. Εκτιμάται ότι το 1908, στις Ηνωμένες Πολιτείες υπήρχαν περίπου 10.000 κινηματογράφοι. Οι ταινίες της εποχής είχαν διάρκεια δέκα έως δεκαπέντε λεπτών, αλλά σταδιακά η διάρκειά τους αυξήθηκε. Σημαντική συμβολή σε αυτό είχε ο Αμερικανός σκηνοθέτης D. W. Griffith, στον οποίο ανήκουν μερικά από τα πρώτα ιστορικά έπη του κινηματογράφου. Το 1912 (ή 1911) ο θεωρητικός χρησιμοποίησε για πρώτη φορά σε δοκίμιό του τον όρο έβδομη τέχνη για να περιγράψει τον κινηματογράφο.

Βουβός , ομιλών και έγχρωμος κινηματογράφος
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1920, ο κινηματογράφος παρέμενε χωρίς ήχο (βουβός κινηματογράφος) και συχνά οι προβολές ταινιών συνοδεύονταν από ζωντανή μουσική. Η ιστορία του ηχογραφημένου κινηματογραφικού ήχου ξεκίνησε το 1926, όταν η Warner Brothers παρουσίασε μία συσκευή (Vitaphone), η οποία έδινε τη δυνατότητα αναπαραγωγής μουσικής, μέσω ενός δίσκου που συγχρονιζόταν με την μηχανή προβολής της ταινίας. Βασισμένη σε αυτή τη νέα τεχνολογία, στα τέλη του 1927, κυκλοφόρησε η ταινία The Jazz Singer, η οποία αν και κατά το μεγαλύτερο μέρος της ήταν βουβή, υπήρξε η πρώτη που περιείχε διαλόγους.

Περίπου την ίδια περίοδο με την προσαρμογή του ήχου, ξεκίνησαν συστηματικές προσπάθειες για την προσθήκη χρώματος. Έγχρωμες ταινίες είχαν ήδη εμφανιστεί από τις αρχές του 20ού αιώνα, μέσω του χρωματισμού των κινηματογραφικών καρρέ με το χέρι, μέθοδος που εγκαταλείφθηκε σταδιακά, σε συνδυασμό και με την αύξηση της διάρκειας των ταινιών. Ανάμεσα στις πρώτες συνθετικές μεθόδους προσθήκης χρώματος, υπήρξε η Technicolor, η οποία τελειοποιήθηκε το 1941 (Monopack Technicolor), αν και παρέμενε ακριβή λόγω των περίπλοκων σταδίων διαχωρισμού και εμφάνισης των χρωμάτων. Μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, εμφανίστηκε επιπλέον το έγχρωμο αρνητικό φιλμ της εταιρίας Eastman Kodak, το οποίο δεν απαιτούσε διαδικασία διαχωρισμού των χρωμάτων. Αν και μέχρι τη δεκαετία του 1950, η παραγωγή έγχρωμων ταινιών μειοψηφούσε, κατά τη δεκαετία του 1960 και χάρη στην ανάπτυξη της σχετικής τεχνολογίας, ο έγχρωμος κινηματογράφος επικράτησε.

Ελληνικός Κινηματογράφος στα Oscar

Στον πίνακα παρακάτω παρουσιάζονται οι ελληνικές ταινίες οι οποίες προτάθηκαν από την ίδια την Ελλάδα προς την Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών με σκοπό να βραβευθούν με το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας. Από αυτές, πέντε επιλέχτηκαν για την τελική πεντάδα, όμως καμία δεν κατάφερε να αποσπάσει το βραβείο.

 1956 

Στέλλα

1957

Η λίμνη των πόθων

1958

- Δεν προτάθηκε -

1959

- Δεν προτάθηκε -

1960

- Δεν προτάθηκε -

1961

- Δεν προτάθηκε -

1962

Ηλέκτρα

(μπήκε στη λίστα με τις 5 υποψήφιες ταινίες, τελικά κέρδισε η γαλλική

Les Dimanches de ville d'Avray του Serge Bourguignon)

1963

Τα κόκκινα φανάρια

(μπήκε στη λίστα με τις 5 υποψήφιες ταινίες, τελικά κέρδισε η ιταλική

 του Φεντερίκο Φελίνι)

1964

Προδοσία

1965

Το χώμα βάφτηκε κόκκινο

(μπήκε στη λίστα με τις 5 υποψήφιες ταινίες, τελικά κέρδισε η τσεχοσλοβακική Obchod na korze

τωνJán Kadár,Elmar Klos)

1966

Ντάμα σπαθί

1967

- Δεν προτάθηκε -

1968

Βυζαντινή ραψωδία

1969

Κορίτσια στον ήλιο

1970

- Δεν προτάθηκε -

1971

- Δεν προτάθηκε -

1972

- Δεν προτάθηκε -

1973

- Δεν προτάθηκε -

1974

- Δεν προτάθηκε -

1975

Ο θίασος

1976

- Δεν προτάθηκε -

1977

Ιφιγένεια

(μπήκε στη λίστα με τις 5 υποψήφιες ταινίες, τελικά κέρδισε η γαλλική

La vie devant soi του Moshe Mizrahi)

1978

- Δεν προτάθηκε -

1979

- Δεν προτάθηκε -

1980

- Δεν προτάθηκε -

1981

Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο

1982

Άγγελος

1983

- Δεν προτάθηκε -

1984

- Δεν προτάθηκε -

1985

- Δεν προτάθηκε -

1986

- Δεν προτάθηκε -

1987

Θεόφιλος

1988

Στη σκιά του τρόμου

1989

Τοπίο στην ομίχλη

1990

Έρωτας στη χουρμαδιά

1991

- Δεν προτάθηκε -

1992

- Δεν προτάθηκε -

1993

- Δεν προτάθηκε -

1994

- Δεν προτάθηκε -

1995

Το βλέμμα του Οδυσσέα

1996

- Δεν προτάθηκε -

1997

Η σφαγή του κόκορα

1998

Μια αιωνιότητα και μια μέρα

1999

Από την άκρη της πόλης

2000

Peppermint

2001

Ένας κι ένας

2002

Το μόνον της ζωής του ταξείδιον

2003

Θα το μετανιώσεις

2004

Πολίτικη κουζίνα

2005

- Δεν προτάθηκε -

2006

Η χορωδία του Χαρίτωνα

2007

Eduart

2008

Διόρθωση

2009

Οι σκλάβοι στα δεσμά τους

2010

Κυνόδοντας

(μπήκε στη λίστα με τις 5 υποψήφιες ταινίες, τελικά κέρδισε η δανέζικη

Hævnen της Susanne Bier)

2011

- Δεν προτάθηκε -

2012

- Δεν προτάθηκε -

2013

Το αγόρι τρώει το φαγητό του πουλιού

2014

Μικρά Αγγλία

2015

Ξενία

2016

Chevalier

2017

Πλατεία Αμερικής

Ταινίες Ελληνικού Κινηματογράφου

Έξοδος *

cafe cafe bars

 

bars

 

mousikes skines live

mpyraries

 

clubs

 

mezedopoleia

Photos

various photos

old autos

black & white

reflections

 28-various photos

 

Aston-Martin-Le-Mans-S-1933 

 

black white 01

 

 reflections P1040815

             

Φωτογραφίες από

Εξώφυλλα Δίσκων

digital images

air show 2005

Ιστορικό Rally

Ακρόπολις

eloy-2   digital images pic061 2   airshow 0492   No 4 LANCIA RALLY 037 1983
             

vinyl is back 14 2018

 

facebook icon  blogger icon youtube icon
Οκτώβριος 2018
ΔΤΤΠΠΣΚ
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031

Μας αρέσουν

 
xrysostomio

ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΟ Rock Bar

 
melismata

Μελίσματα / Μεζεδοκαφενείο

 

to trikyklo

Το Τρίκυκλο / Μεζεδοπωλείο

 

blackbird bar

BLACKBIRD bar